حق طلاق زنان

person

به طور کلی مطابق قانون، طلاق از سه مسیر قابل انجام است: یا از سوی زوج، یا از سوی زوجه و یا به صورت توافقی. در طلاق از سمت زوجه، سخت گیری‌های قانونی و قضایی خاصی وجود دارد و قانون یک رویه دوگانه را در رابطه با تصمیم طلاق از سوی زن و مرد، اتخاذ کرده است. در توضیح مطلب اینکه :حق طلاق زنان، به ساده ترین شکل ممکن، به ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی استناد میکنیم. در ماده مذکور آمده که مرد هرگاه بخواهد می‌تواند زوجه دایمی خود را طلاق دهدکه در اینصورت حقوق مالی زوجه بایستی پرداخت گردد لذا جز در مورد پرداخت حقوق مالی زوجه مانع جدی در راه درخواست طلاق از طرف زوج وجود ندارد. در صورتی که زوج به زوجه وکالت در طلاق بدهد اعم از اینکه این وکالت در نتیجه یکی از شروط زوجه هنگام عقد بوده باشد یا در نتیجه تراضی بعدی آنان حاصل شده باشد و یا در زمان بروز اختلاف شدید و تصمیم آنان به جدایی باشد صرفنظر از اینکه پرداخت حقوق مالی مورد مطالبه زوجه باشد یا مورد بخشش قرار گرفته باشد آن شخص اختیار خواهد داشت در کوتاه ترین زمان و با شرایطی که در وکالتنامه آمده است، بدون حضور شوهر و با انتخاب وکیل برای او، از دادگاه خانواده درخواست طلاق می نماید. در خصوص درخواست طلاق از طرف زوجه شرایطی در قانون مشخص گردیده که در ماده ۱۱۱۹ قانون مدنى نیز به آن اشاره گردیده است.بموجب این مقرره زوجین می توانند در زمان وقوع عقد ازدواج هر شرطی که مخالف با مقتضای عقد نداشته باشد لحاظ نمایندکه در اسناد رسمی ازدواج شرایط چاپی وجود دارد و علاوه بر آن زوجین بر شرایط دیگری نیز می توانند توافق نمایند. در این شرایط از طرف شوهر و به عنوان یکی از شروط ضمن عقد نکاح، در صورت تحقق شرایط مشخص شده ،به زن وکالت داده می‌شود که با مراجعه به دادگاه درخواست طلاق نماید. یعنى باید شروط مندرج در این ماده و قباله‌هاى نکاحیه (مثلاً اختیار کردن زن دیگر توسط شوهر، ترک انفاق، سوء رفتار ، اعتیاد شدید و…) محقق گردد تا شرایط درخواست طلاق زوجه مهیا گردد. در چنین حالتی، اعمال وکالت از طرف زن منوط به تحقق شرط‌های مزبور است و زن باید آن را در دادگاه ثابت کند. تبصره ماده 1133 قانون مدنی در این باره میگوید: «زن نیز می‌تواند با وجود شرایط مقرر در مواد ۱۱۱۹ (شروط ضمن عقد با وکالت به زن در طلاق)، ۱۱۲۹ (طلاق در صورت عجز یا امتناع از پرداخت نفقه) و ۱۱۳۰ (عسر و حرج زن) از دادگاه تقاضای طلاق نماید. لذا این وکالت یا بصورت مطلق و بدون قید و شرط به زوجه داده می شود و یا مشروط به تحقق شروط توافق شده بموجب سند نکاحیه می باشد که زن با مراجعه کردن به دادگاه باید نقض شروط مورد ادعای خود را اثبات کند و پس از اثبات ، با وکالت حاصله میتواند طلاق بگیرد اما وکالت مطلق و کامل به وکالتی گفته میشود که موضوع وکالت به صورت شرط در سند ازدواج ثبت شده باشد یا از طریق دفتر اسناد زوج وکالت را به زوجه بدهد که بتواند هرگاه که میخواهد به دادگاه مراجعه کند و با گرفتن وکیل برای زوج خود را مطلقه کند. در فرضی هم که زوج خارج از کشور باشد می تواند به سفارت یا کنسولگری ایران مراجعه کند و حق طلاق را به هر کس که تمایل داشته باشد اعطا کند. نکته دیگر اینکه، وکالت طلاق بایستی حتما محضری می باشد یعنی در سند رسمی ذکر گردد. خواه ضمن سند ازدواج یا به صورت وکالتنامه طلاق محضری. اما به زوجین اکیدا سفارش میشود که در اعطای وکالت در طلاق، نسبت به سایر مسایل شامل مهریه ،حضانت فرزندان، ساعات ملاقات، نفقه، اجرت المثل و جهیزیه و غیره نیز صریح و واضح، تعیین تکلیف گردد تا مشکلات تازه ای گربانگیر آنها نشود.

گروه وکلای اتحاد