تفاهم‌نامه بنیان‌گذاران (Co-Founder Agreement )

person

در پروسه ایجاد کسب و کار جدید ، انچه که در ابتدای کار مهم جلوه میکند ، تعیین نمودن وظایف و میزان مشارکت و درصد سهم هر یک از افراد موسس استارتاپ است. برای تنظیم این روابط و امور متاثر از آن ، نیاز به قرارداد دیگری است ، بنام تفاهم نامه بنیانگذاران (قرارداد موسسین ). به وسیله چنین معاهده ای سنگ بنای استارتاپ به شکلی قانونی و قراردادی گذاشته میشود. این قرارداد کمک می کند توافقات موسسین به صورت مکتوب در آمده تا در صورت بروز اختلاف بین آنها با مراجعه به آن رفع اختلاف نمایند و در صورت بروز تعارض به عنوان سند حقوقی مورد توافق همه ، مبنای رفع تعارض ، داوری و احتمالا دادرسی باشد.در این قرارداد امور دیگری از جمله چیستی ایده کسب و کار ، معرفی بنیانگذاران و نقش آنان در تجارت نیز، باید خالی از هرگونه ابهامی باشد.در واقع هدف تفاهم‌نامه بنیان‌گذاران ، تامین حقوق بهتر موسسین و جلوگیری از اختلافات حاصله بین بنیانگذاران است تا از این طریق آینده شرکت تضمین شود. مهمترین امور حیاتی مشروح دریک تفاهم نامه بنیان گذاری به این شرح است: 1 - نقش ها و مسئولیتها : در وهله ی اول لازم است تا در قرارداد مذکور اهداف بنگاه تجاری ، با توجه به منابع مالی روشن شود. به این ترتیب سهم هریک از موسسین در انجام وظایف تعیین میشود و دایره مسئولیت هرکس و پاسخگویی وی نسبت به مسئولیت های محوله ، واضح و مبرهن خواهد بود. این امر از هدررفت سرمایه های مالی و زمانی جلوگیری میکند و یک سیستم بررسی و مدیریت وظایف در شرکت خلق خواهد کرد که مبدا و مسیر و هدفش شفاف است. 2 - درصد سهام هر یک از مؤسسین : جنگ اول به از صلح اخر است! از آنجا که میزان سهام اعضا و موسسین ، اختلاف برانگیزترین موضوع در شرکت ها است به استارتاپ ها و خالقین مشاغل نوبنیاد ، توصیه اکید میشود تا وکیل خود را نماینده تعیین سهم هریک از موسسین کنند. میزان مزد اعضا و نیز شرایط داراشدن سهام نیز باید به تفصیل پرداخته شود. به یاد داشته باشید هیچ قانونی وجود ندارد که تمام موسسین باید سهم مساوی داشته باشند . البته گفتگو در این باره ممکن است کمی دشوار باشد که سهم یک یا چند نفر از موسسین به خاطر اینکه مالک ایده بوده و یا دارای تجربیات و ارتباطات بیشتری هستند بیش از بقیه موسسین باشد . با این همه تنها از این طریق است که میتوان از بروز بسیاری از اختلافات و حتی شکست پروژه جلوگیری نمود. 3 - وضعیت دارایی های فکری : اساس آنچه کسب و کار نوبنیان برآن شکل گرفته است ، ایده و طرح خلاقانه ای است که یک یا چندنفر به وسیله ان دست به استارتاپ زده اند. این ایده میتواند به سرعت ارزش اقتصادی بیابد و منبع ثروت تلقی شود. البته ایده پردازی استارتاپ علاوه براینکه میتواند توسط تیم موسسین شکل گرفته شود ، میتواند توسط هریک از همکاران شرکت ، نیز ایجاد یا بسط و گسترش یابد . به این ترتیب ابتدا لازم است مشخص شود که مالکیت این طرح ها و خلاقیت ها در ید شرکت است و متعلق به کسانی که در آن نقشی ایفا کرده اند ، نیست. اهمیت این امر بخصوص در زمان جدا شدن هریک از اعضا و یا تصمیم آنها بر استارتاپ مشابه ، به چشم میاید . در چنین شرایطی تنها بندهای قرارداد است که میتواند ایده ها را در شرکت نگاه دارد و از خروج آنها جلوگیری نماید.

گروه وکلای اتحاد